Ding 12: microbloggen met Twitter

Twitter...toen ik daar een tijd terug van hoorde, had ik werkelijk geen flauw idee wat het was. Toen de term ook op 3FM een aantal keer de revue passeerde, kon ik mijn nieuwsgierigheid toch echt niet bedwingen en ben ik op onderzoek uitgegaan.

Na op de website van Twitter te hebben gelezen over dit 'hippe verschijnsel', heb ik zelf een account aangemaakt. Ik had het account ongeveer anderhalve maand voordat ik vorige week mijn eerste tweet de deur uit heb gedaan. Op dat moment had ik 14 volgers en volgde ik zelf 7 Twitteraars. Interessant: mensen die mij willen volgen voordat ik mijn eerste bericht heb gestuurd....

De meeste volgers zijn mensen die ik ken. Een aantal echter niet: nooit van gehoord. Ik begreep niet waarom die mensen mij willen volgen. Een collega schepte gelukkig duidelijkheid: spam. Vaak is het zo dat je mensen volgt die jou ook volgen. Grote kans dus dat ik uit nieuwsgierigheid die onbekende ook ga volgen. Dan kunnen zij mij op de hoogte houden van nieuws waarvan zij willen dat ik het lees.

Wat is makkelijker en goedkoper dan free exposure? Met Twitter kan het! Ideaal dus voor commerciële doeleinden. Met regelmaat één kort berichtje en je volgers zijn helemaal op de hoogte van alle ontwikkelingen. Heb je daar geen zin in? Dan moet je dus goed opletten wie je volgt.

Ik ga die onbekenden niet volgen...daar trap ik mooi niet in. En bij nader inzien ga ik ze ook uit mijn lijst 'volgers' gooien: ik wil niet dat zij mijn tweets lezen. Om dezelfde reden wil ik Twitter - hoe leuk het ook zou zijn- niet als widget op mijn blog. Dan zou ik mijn tweets namelijk openbaar moeten maken.

Ik weet nog niet wat ik van Twitter vind voor persoonlijk gebruik. Wat wil ik wel van iemand weten of juist niet? Waar ligt de grens? Welke informatie is interessant voor mijn volgers? ....lastig. Misschien moet ik gewoon nog eens wat dingen uitproberen en afwachten hoe mensen reageren. Wordt dus vervolgd....